تبليغاتX
عشق ابدی
عشق ابدی
منوي اصلي
موضوعات وب
آثار باستاني
پيوندهاي روزانه
لينكدوني
آمار بازديدكنندگان
لوگوي دوستان
طراح قالب
خدمات قالب

عشق ماه و پلنگ

  یکی از شبهای زیبا و دل انگیرز بهار     

           

که صدای طپش قلب گل صحرایی می رسید

 تانوک  کوه عطر گل های شقایق رو نسیم

سوار می شد می پیچید توی دماغ شبو شب مست

می شدانچنان مست که کم کم پای کوه خوابش می برد

روی یک سخره ی تیز تو دامن کوه بلند

که از اون بالا می شد تا اون ور دنیا رو دید

زیر یه درخت بید که لب چشمه تو کوه سالها ایستاده

 بود.یه پلنگ خال خالی بی صدا نشسته بود

                 

با خودش فکر می کرد. دل من غمگینه

یه چیزی توی دلم می لرزه یه غمی توی دلم

 می جوشه باز مهتاب در اومد دل من غمگین شد .

این چیه خواب می بینم ؟این چیه که مث بغض

 تو دلم می شکنه این چیه که مث اشک چشممو

می سوزونه.این چیه که مث درد دلمو می جوشه

چی می گی ؟ این چیه  تو ی چشات برق  می زنه؟

چرا این همه غم توی نگاهت داری؟

اخه فایده ش چیه؟ این همه غم به کارت می خوره؟

تو کی هستی؟ یه پلنگ .با یه جفت چشمای غمگین 

 وقشنگ. تن من می لرزه .تن تو؟ دل من می لرزه .

 دل تو؟تن من .دل من.                               

دل پادشاه کوه دل پادشاه دشت پادشاه

 ترسناک دره ها پادشاه هولناک غارها

من که پلنگ وحشی ام دندون برنده دارم

چنگال درنده دارم من که سینه م مث کوهه

تن من دل من  می لرزه

چی می گی ؟ من نمی فهمم به خدا.

اما خیلی دوست دارم . دوست دارم حرف بزنی

حرفای غمگین بزنی. نمی فهمم چی می گی

اما بگو.بگو من گوش می کنم.

تو کی هستی؟ من ماه

گیس دارم قد کمند از کمند بلند تر از شفق مشکی تر

چشم دارم چشم سیاه.چشم داری چشمای مست

مستای می خونه های همه دنیا که با  هم جمع بشن

باز به مستی چشم تو نمی شن

چه قشنگ حرف می زنی .دلمو گرم می کنه

تنمو داغ می کنه.اخه من اون بالاها تو اسمون

صدهزار ساله که دارمبی خودی راه می رم

دل من سرد شده تن من سرد شده

امشب از بالای کوه رد می شدم تو رو دیدم

لب  چشمه خوابی تو نگاهت غم بود تو چشمات

یه چیزی برق می زد اومد پایین تماشات بکنم

چه نگاهی داری .تنمو داغ می کنه دلمو گرم می کنه

من دارم اب می شم  .من دارم می سوزم

اخ که حرفات مث یه لالایی داره خوابم می کنه

دل من می لرزه.دل پادشاه کوه

               

دل من که بازوهام  کوها رو از جا می کنه

 درخت رو از پا می ندازه تن من می لرزه

تن پادشاه دشت

تن این پلنگ وحشی که سحر نعره هاش تو کوه

و هامون می پیچه سخره های گنده رو می ترسونه

من چرا می لرزم نفسم تند شده

بی خودی دلم گرفته غم دنیا تو دلم جمع شده

می دونی من تا حالا گریه نکردم که بدونم یعنی چی

چه جوری اشکمو بیرون بریزم اما چشمام می سوزه

به گمانم داره گریه م می گیره

اشک توقطره ی بارون بهار که از اغوش ابرا خودشو

ول می کنه اسمونو می شکافه توی هواپر می کشه

روی دشت روی کوه روی دریا روی باغ

همه جا سر می کشه همه جا چشمش دنبال

 گلی می گرده که از اون بالای ابرا دیده بود

گل از او پایین چشمک زده بود

اونم از شوق یهو اب شده بود

 قطره ی بارون همه جا سر می کشه همه جا

پر می کشه تا روی سینه ی کوه نزدیک برکه ی اب

یک گل لاله ی صحراحی نگاهش می کنه

خنده ی گل دلشو اب می کنه خودشو به اغوشش

 پرت می کنه چشاشو هم می زاره.

بعد چی میشه؟

می میره این همه غم منو ابم می کنه.

کاشکی من ماه نبودم .مث تو. کاشکی

  پلنگ صحرا بودم

کاشکی من ماه بلند اسمونا بودم مث تو

سالها پیش یه روز تنگ غروب

رفته بودم نو ک کوه که تو رو خوب تماشابکنم

یه دفه اون پایینا ته اون دره ی سبز یه صدایی پیچید.

یه صدایی که یهو قلب منو از جا کند

یه کسی داشت اواز می خوند

همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

داری ابم می کنی . داری خوابم می کنی.

شاید هم خواب می بینیم

 

 

 

 

 




|لينك مطلب| نوشته شده توسط مهدی در یکشنبه سوم تیر 1386 و ساعت 0:20

اشک ....

                                        ؟؟؟؟؟؟

ازم پرسيد تو اين دنيا قرار بود جاي چه چيزي باشي :

 گفتم : دوست داشتم جاي اشكات باشم تو چشمات متولد شم رو پلكات جون بگيرم روصورتت جاري شم رو لبات بميرم !

 

 

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

 

 

این بوده عشق من، تو رو بهت تشنه ام، پیشم بودی تو بهشتم

 

توئی فرشته ام توی کف دستم با خون نوشتم که توئی یو میمونی تنها عشقم

 

پس چرا بهم نگفتی یک کلام که من تو رو دوست دارم بـــهرادم

 

بی تو من نمیتونم باشم در امان؛ بهراد  مُردس دیگه از الان

 

دیگه رفتم، بستم ،حالا شدم خسته کسی که بی تو الان تنها نشسته

 

میتونی صدا کنی عاشق دل شکسته آروم آروم با خاطرت چشام میشه بسته 

 




|لينك مطلب| نوشته شده توسط مهدی در چهارشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1386 و ساعت 12:31

عشق یعنی...!

عشق يعنی مستی و ديوانگی

                                    عشق يعنی با جهان بيگانگی

عشق يعنی شب نخفتن تا سحر

                                    عشق يعنی سجده ها با چشم تر

عشق يعنی سر به دار آويختن

                                    عشق يعنی اشک حسرت ريختن

عشق يعنی در جهان رسوا شدن

                                    عشق يعنی مست و بی پروا شدن

 

 

 

عشق يعنی سوختن يا ساختن

                                    عشق يعنی زندگی را باختن

عشق يعنی انتظار و انتظار

                                    عشق يعنی هرچه بينی عکس يار

عشق يعنی ديده بر در دوختن

                                    عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی لحظه های التهاب

                                    عشق يعنی لحظه های ناب ناب

 

 

عشق يعنی سوز نی ، آه شبان

                                    عشق يعنی معنی رنگين کمان

عشق يعنی شاعری دل سوخته

                                    عشق يعنی آتشی افروخته

عشق يعنی با گلی گفتن سخن

                                    عشق يعنی خون لاله بر چمن

عشق يعنی شعله بر خرمن زدن

                                    عشق يعنی رسم دل بر هم زدن

عشق يعنی يک تيمّم، يک نماز

                                    عشق يعنی عالمی راز و نياز

 

 

عشق يعنی با پرستو پر زدن

                                    عشق يعنی آب بر آذر زدن

عشق يعنی چو*احسان پا به راه

                                    عشق يعنی همچو يوسف قعر چاه

عشق يعنی بيستون کندن به دست

                                    عشق يعنی زاهد اما بُـت پرست

عشق يعنی همچو من شيدا شدن

                                    عشق يعنی قطره و دريا شدن

عشق يعنی يک شقايق غرق خون

                                    عشق يعنی درد و محنت در درون

عشق يعنی يک تبلور يک سرود

                                    عشق يعنی يک سلام و يک درود

عشق يعنی مستی و ديوانگی

   

                                 عشق يعنی با جهان بيگانگی

عشق يعنی شب نخفتن تا سحر

                                    عشق يعنی سجده ها با چشم تر

عشق يعنی سر به دار آويختن

                                    عشق يعنی اشک حسرت ريختن

عشق يعنی در جهان رسوا شدن

                                    عشق يعنی مست و بی پروا شدن

 

 

عشق يعنی سوختن يا ساختن

                                    عشق يعنی زندگی را باختن

عشق يعنی انتظار و انتظار

                                    عشق يعنی هرچه بينی عکس يار

عشق يعنی ديده بر در دوختن

                                    عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی لحظه های التهاب

                                    عشق يعنی لحظه های ناب ناب

 

 

عشق يعنی سوز نی ، آه شبان

                                    عشق يعنی معنی رنگين کمان

عشق يعنی شاعری دل سوخته

                                    عشق يعنی آتشی افروخته

عشق يعنی با گلی گفتن سخن

                                    عشق يعنی خون لاله بر چمن

عشق يعنی شعله بر خرمن زدن

                                    عشق يعنی رسم دل بر هم زدن

عشق يعنی يک تيمّم، يک نماز

                                    عشق يعنی عالمی راز و نياز

 

 

عشق يعنی با پرستو پر زدن

                                    عشق يعنی آب بر آذر زدن

عشق يعنی چو*احسان پا به راه

                                    عشق يعنی همچو يوسف قعر چاه

عشق يعنی بيستون کندن به دست

                                    عشق يعنی زاهد اما بُـت پرست

عشق يعنی همچو من شيدا شدن

                                    عشق يعنی قطره و دريا شدن

عشق يعنی يک شقايق غرق خون

                                    عشق يعنی درد و محنت در درون

عشق يعنی يک تبلور يک سرود

                                    عشق يعنی يک سلام و يک درود  

 

دوستت دارم

 




|لينك مطلب| نوشته شده توسط مهدی در شنبه پانزدهم اردیبهشت 1386 و ساعت 22:35

عشق ابدی

 

 

 

 

 

عشق                                      بيداد    من

باختن                  يعني                    لحظه                 عشق

جان                          سرزمين             يعني                        يعني

زندگي                                 پاک من عشق                               ليلي و

قمار                                                                                    مجنون

در                              عشق يعني ...           شدن

ساختن                                                                               عشق

دل                                                                                   يعني

كلبه                                                                        وامق و

يعني                                                                   عذرا

عشق                                                           شدن

  من                                                عشق

 فرداي                                يعني

  كودك                        مسجد

  يعني             الاقصي

عشق  من

 

عشق                                      آميختن                                         افروختن

يعني                                 به هم          عشق                               سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                       كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                   بيشمار

 

  عشق                                 من

    يعني                           الاسرار

    كلبه                  مخزن

         اسرار     يعني      

 

 

واي  نگو

 

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

شعری از لورکا

  ترانه‌یی که نخواهم سرود

من هرگز

خفته‌ست روی لبانم.
 

 ترانه‌یی
 

که نخواهم سرود من هرگز.

بالای پیچک

کرم شب‌تابی بود

و ماه نیش می‌زد

با نور خود بر آب.

چنین شد پس که من دیدم به رویا

ترانه‌یی را

که نخواهم سرود من هرگز.

ترانه‌یی پُر از لب‌ها

و راه‌های دوردست،

ترانه‌ی ساعات گمشده

در سایه‌های تار،

ترانه‌ی ستاره‌های زنده

بر روز جاودان.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

پرنده

    

نا م ديگر آزادي.... عدالت است. 

 

 اين را پرنده اي سرود كه يك بالش را

از دست داده بود




|لينك مطلب| نوشته شده توسط مهدی در دوشنبه سوم اردیبهشت 1386 و ساعت 19:7

Image Hosted by ImageCraze.com

 

 

رفتی تا اوج رفتن......تا نهایت نبودن......رفتی.....نماندی......

ازآغاز بودن......از ابتدای عشق.......تا اانتهایی دور....تا اخر ماندن....

لحظه به لحظه اوج گرفتی.......رفتی تا سقف بی نهایت آسمون........

رفتی و من تنها ماندم......هم پرواز شدی با پرندگان...و من تنها شدم...

پریدی مثل پرنده تا انتهای جاده جاودانگی....تا آخر معرفت حضور....

همه رویا ها را بردی.......و رفتی.......

میدانستی که آسمان پرواز بی نهایت است.......

رفتی بی آنکه بدانی کسی هست اینجا در کنار تو.......

تو تنها رفتی تا اوج آسمان....بدون من......

رفتی با دیگران.....رفتی و پرواز کردی با آنها ........

بال های من شکست

رفتی و با رفتنت همه عشق ها .دوست داشتن ها. بودن ها

دیدن ها را خاکستر کردی......

من ماندم با تردید ها . ترس ها. نبودن ها . نخواستن ها .....

و تو پریدی.........پریدی و من تنها ماندم..........................

پرستو
پرستو این پرنده مهاجر و دوست داشتنی رو

کسی هست که پرستو را دوست نداشته باشه

فکر نکنم

من از بچگی عاشق پرستو بودم

ای کاش پرستو ها مهاجرت نمی کردند

 




|لينك مطلب| نوشته شده توسط مهدی در جمعه بیست و چهارم فروردین 1386 و ساعت 11:49

بزرگترین سایت جاوا اسکریپت ایران